Featured

Wat informatie

Dit is de samenvatting van het bericht.

Advertenties

Paraguay is een land gelegen in Zuid-Amerika. Het is zo een elf keer groter dan België, maar toch nog steeds klein voor een Zuid-Amerikaans land. De hoofdstad heet Asuncion, waar ik dan ook bij mijn gastgezin zal verblijven. In Paraguay zijn er twee officiële talen namelijk Spaans en Guarni (een soort indianentaal), ik hoop dan ook om vloeiend Spaans te kunnen spreken als ik terugkom.

Paraguay

 

UPDATE

Eerst en vooral zou ik willen beginnen met sorry te zeggen aan iedereen die regelmatig een nieuw bericht verwachtte op deze blog. OEPS, het uitstelgedrag dat ik in België al vertoonde is erger geworden door de Latijns-Amerikaanse cultuur.
Alles komt op zijn tijd en als je lang genoeg wacht lossen problemen zich vanzelf op. Met deze ingesteldheid heb ik de afgelopen zeven maanden geleefd en ik moet zeggen dat het de leukste en meest intense maanden van mijn leven tot nu toe waren.
Als ik opnieuw de kans zou krijgen om op uitwisseling te gaan zou ik het zo doen! Ik raad iedereen die aan het overwegen is om een jaar in een ander land te gaan wonen het zooooo hard aan.

Nu ik terug kan kijken op de eerste maanden ben ik blij dat ik deze goed heb overleefd (met dank aan mijn gastfamilie, want zonder hun zou ik helemaal verloren gelopen zijn). Toen ik aankwam in augustus dacht ik al een beetje Spaans te kunnen, ik had namelijk al wat geoefend op Rosetta Stone (een online programma om talen te leren). Op het moment dat ik aankwam in Paraguay kon ik dingen zoals De appel ligt op de tafel en De jongen drinkt water. Je merkt het al, handig voor in het dagelijkse leven. Eind augustus verstond ik zo goed als alles wat de mensen rondom mij zeiden.
In september en oktober ging ik dan op Spaanse les met Manuel, dit was twee maal per week twee uur lang (vier uur per week dus). Na een maand oefenen met Manuel kon ik wel al een gesprek voeren enkel de werkwoorden werden zo goed als niet vervoegd. Na de tweede maand met Manuel (de derde maand in Paraguay dus) kon ik een deftig gesprek voeren met vervoegde werkwoorden. Dus in drie maanden heb ik Spaans geleerd, uiteraard sluipen er nog steeds foutjes in mijn gevormde zinnen maar steeds minder en minder.

Jullie vragen zich waarschijnlijk af wat ik al die tijd gedaan heb in Paraguay.
Wel, tot eind november ben ik naar school geweest. Toen heb ik het vijfde middelbaar (segundo curso) afgewerkt. Van december tot februari had ik zomervakantie, toen ben ik naar Rio de Janeiro in Brazilië op vakantie geweest samen met mijn gastfamilie. Daarna ben ik naar carnaval in Encarnacion gaan kijken. Daarnaast heb ik wat genoten van het leven terwijl mijn vriendjes in België hard aan het studeren waren voor hun examens.

Twee weken geleden is het schoolleven weer begonnen. Ik ben dan gestart in het zesde middelbaar (tercero curso) jippie. Maar Julie, waarom doe jij niet gewoon heel het zesde middelbaar in plaats van eerst de helft van het vijfde middelbaar en dan de helft van het zesde middelbaar? Wel, in Paraguay valt de zomervakantie na het eerste semester in België, waardoor ik dus twee opties had. Eerst het tweede semester doen van het zesde middelbaar, veranderen van klas en dan aan het eerste semester vanuit het zesde middelbaar beginnen of beginnen in het tweede semester van het vijfde middelbaar, in dezelfde klas blijven en gewoon doorgaan naar het zesde middelbaar. Uiteraard ga ik dan niet afstuderen in Paraguay aangezien ik in juli alweer terugkom en het schooljaar pas in november eindigt.

Op dit moment ben ik dit jaar twee dagen naar school gegaan, de eerste dag (donderdag) en de daaropvolgende dinsdag want daartussen ben ik naar Las cataratas de Iguazu en Ciudad del Este gegaan, hop seg een verlengd weekend erbij.
Dinsdagavond heb ik te horen gekregen dat mijn opa gestorven was en woensdag heb ik met AFS geregeld om voor een weekje terug te keren naar België voor de begrafenis. Zaterdagavond vertrek ik dan weer richting Paraguay en heb er gigantisch veel zin in om mijn avontuur voort te zetten.

Verder heb ik al vrienden voor het leven gemaakt die ik momenteel enorm mis… Het afscheid op het einde van het jaar gaat nog zwaar worden, ai ai.
Maar eerst nog vier maanden verder genieten (en naar school gaan uiteraard).

Dit was het dan!
Julie x

September

¡Hola! ¿Qué tal? Zijn zowat de meest voorkomende zinnetjes hier.  De maand september is bijna om en het lijkt alsof ik hier nog maar twee weken ben.

Een cultuurschok had ik eigenlijk niet, het zijn kleine aanpassingen die de ervaring zo speciaal maken. Zo mag je wc-papier niet in het toilet werpen maar moet je het in een vuilbakje gooien. Iedereen draagt hier Crocs als comfortabele schoenen. Er is zelfs een regel op school dat we op casual maandag (de enige dag waarop we geen uniform moeten dragen) Crocs mogen dragen maar de rest van de week gewone schoenen. Bijna niemand draagt hier een gordel in de auto en rode lichten zijn relatief. Wat meteen duidelijk merkbaar was is dat de mensen hier veel later avondeten dan in België, rond 21-22u in plaats van 18-19u.

Tussen het vorige bericht en nu heb ik geen extreem vernieuwende dingen gedaan. Twee weken geleden was er een kamp van AFS, wat wel leuk was omdat je de verhalen van andere mensen hoort die allemaal ongeveer hetzelfde meemaken als jij. Elke woensdag en donderdag ga ik twee uren naar de Spaanse les om de grammatica sneller onder de knie te krijgen. Vandaag heb ik mijn eerste les pilates gehad, het ziet er allemaal makkelijk en niet zo vermoeiend uit totdat je het zelf moet doen. Spierpijn zal er morgen zeker bijzijn als ik opsta. Op school probeer ik meer en meer vrienden te maken, wat nu net iets makkelijker gaat dan in het begin aangezien ik toen ik aankwam geen/amper Spaans sprak en zij geen/amper Engels.

Stukje bij beetje leer ik Asunción kennen en het valt hier zeer goed mee! Als ze mij vragen wat ik het leukste vind aan Paraguay is dat toch wel duidelijk de manier van leven (alles op zijn tijd) en het eten hier. Chipa, sopa paraguaya, empanadas, asado… De eerste keer dat ik sopa paraguaya proefde dacht ik bij mezelf: “Moet ik dit een heel jaar eten?”. Nu vind ik het een van de lekkerste dingen hier.

Zoals jullie wel kunnen lezen gaat alles hier meer dan goed met mij en probeer ik iedere dag net wat meer Spaans te leren en me onder te dompelen in de Paraguayaanse cultuur.

Chau

Augustus

Er is al bijna een hele maand voorbij en ik kan het nog steeds niet geloven! De eerste dagen waren leuk maar zo vermoeiend doordat iedereen hier Spaans spreekt (surprise) en geen Engels, behalve mijn gastzus Alejandra. Wat ik hier doe is afhankelijk van dag tot dag. Op weekdagen ga ik van 7u50 tot 15u30 naar school en op vrijdag tot 13u. Woensdag is hier een hele dag maar vrijdag een halve, wat eigenlijk wel leuker is. Na school doe ik aan sport, zo heb ik al gesquasht, aan spinning en zumba gedaan, gefietst en gelopen. Ook ben ik naar een verjaardagsfeest van schoolvriendin geweest in het Hard Rock Café van Asunción en een verjaardagsfeest van een neef hier waar ik een paar nieuwe nonkels en tantes heb ontmoet. Op een dag waren we maar met 2 in de klas (Alejandra en ik) dus is de papa ons komen halen en zijn we heel Asunción en omstreken rondgereden om mij een meer te laten zien, hoe lief! Ik heb het echt getroffen met deze familie en ben hiervoor heel dankbaar. Vorige zaterdag zijn we drie uren naar een boerderij gereden omdat de papa daar vijftig koeien heeft. Ze hebben mij daar dan ook meteen op een paard gezet ookal ik helemaal niet kan paardrijden (wat ik probeerde uit te leggen met mijn zeer basic Spaans) maar dat leek geen probleem te zijn. Op elk vlak merk ik wel dat het Spaans spreken en verstaan makkelijker wordt, er is dus nog hoop. Misschien ga ik Spaanse lessen volgen om alles wat sneller te laten gaan want jullie kunnen het jullie niet voorstellen hoe frustrerend het is om je niet te kunnen uitdrukken en niet te verstaan wat je klasgenoten en andere mensen zeggen. Het gaat gelukkig de goede kant op en ik merk wel duidelijk dat ik beter ben dan in het begin (gelukkig maar). Vanavond komen er vrienden eten en morgen gaan we uit, weekends zijn (net zoals in België) het leukste. Al mijn papieren zijn in orde dus ben niet meer illegaal in dit land, HOERA!

Volgende maand komt er (misschien) een nieuwe post.

Probeer mij niet te hard te missen xxx Julie

Ps: het eten is lekker

Eerste indrukken

Ondertussen heb ik België al vijf dagen achtergelaten, ben al twee dagen naar school geweest en een of ander meer gaan bekijken. School is zo anders dan in België! De leerlingen zijn bevriend met de leerkrachten en roepen de hele tijd door elkaar. De momenten waarop er maar een persoon spreekt zijn hier dan ook zeldzaam. Het lesgeven zelf gaat ook helemaal anders, de leerkracht schrijft een hele tekst op het bord terwijl de leerlingen die overschrijven. Aan het einde van de les moet iedereen zijn schrift tonen zodat de leerkracht kan zien dat je alles hebt overgeschreven. Ik kan mij dit totaal niet voorstellen in België, maar in Paraguay kan en mag alles. Als je geen zin hebt om deel te nemen aan de lessen LO hoeft dat helemaal niet, ik heb sport het uur voor de middag en mocht al gaan eten als ik daar zin in had. Wat hier ook anders is dan op het STK is dat je een soort van winkeltje (niet te vergelijken met de wereldwinkel uiteraard) hebt waar je drank en eten kan kopen. Ook hebben ze op CAV (de naam van de school, of althans een afkorting ervan) warm eten in de middagpauze ❤ !!! Vandaag hebben we bij de lessen biologie ‘un ojo de vacía’ opengesneden, wat zoveel als een dissectie van een koeienoog wil zeggen. Morgen ga ik proberen om een uniform te kopen in het Spaans. Mijn Spaans taalgevoel is momenteel nog slechter dan mijn Duits (heel slecht) maar ik heb wel het gevoel dat ik al meer begrijp dan de eerste dag. Ik kan niet wachten om vlot Spaans te spreken.

Hasta luego x

Eindelijk aangekomen

Zoals de titel al laat blijken ben ik eindelijk aangekomen in Asuncíon, de plaats waar ik (hopelijk) de volgende elf maanden kan doorbrengen. Na een reis van zesentwintig uren kwamen we met twaalf personen aan in de hoofdstad van Paraguay. We werden begeleid naar een soort van “aankomstkamp” en leerden daar allemaal mensen kennen uit verschillende landen (vooral Italië en Duitsland) die exact hetzelfde als wij gaan doen, namelijk tijdelijk in Paraguay wonen. Vandaag (05/08) ben ik aangekomen bij mijn gastgezin en werd er hartelijk welkom geheten. Ik heb zelfs een taart voor mijn verjaardag gekregen! Mijn gastgezin bestaat uit: een mama, een papa, Nicolas (22), Alejandra (18), Gabriella (8), Maggy (de hond) en sinds vandaag maak ik hier deel van uit. Mijn eerste indrukken van Asuncíon zijn zeer positief. Buiten de wegen is alles vrij netjes en mooi. Momenteel is het hier winter, wat wil zeggen dat het achtentwintig graden is. Het komt dus overeen met zomer in België. Door het uurverschil heb ik vrij veel last van een jetlag maar hoop dat deze zo snel mogelijk weg is.